۱. پروفسور دکتر اسکر حکیم اف رئیس اسبق اتحادیه نویسندگان تاجیکستان ، شاعر ملی و از اساتید نام آشنای ادبیات بوده عضو پیوسته آکادمی علوم نیز هستند . طی سالهای اخیر مراودات ادبی ما ، بخصوص بحث آموزش خلاقانه نویسندگی و بخصوص شعر _ این میراث مشترک ما _ دغدغه فرهنگی ما و بسیاری از این دوستان در جغرافیای فرهنگی بزرگ مان بوده است . از هند تا بخارا ، از غزنه تا استامبول … ادبیات زبان مشترک ماست . سپاسگزارم از اساتید و اعضای فرهیخته ی آکادمی علوم و ادیبان فرهیخته ی تاجیک.
۲. سمرقند و بخارا ی حافظ که به خال هندویی می بخشید ، در طنازی ترکان مشرقی و مغربی همچنان دل میرباید و نشاط جان می بخشد .
افتخار داشتم که در حوزه مطالعاتی فرهنگی و ادبی ازبکستان هم دل و هم صدای مردی دانشمند و عرفان پژوه ، شاعری نکته سنج و استادی تیزبین باشم : پروفسور دکتر جعفر محمد ترمزی از اعضای آکادمی علوم ازبکستان .
یادگارانی چون ایشان حلقه ی واسط گفتمانی فرهنگی وادبی ست . در ساعت هایی بسیار که فرصت گفتگو پیش آمده است شیرینی غزل فارسی ، با هنر بیان ترکی آمیخته شده ، بی مرزی ادبیات و جهان شمولی هم دلی ها بیشتر به چشم آمده است .
ما مرز های جهان را با شعر و مهر درمینوردیم ! جایی که هیچ کس از ما گذرنامه ای جز به زبان عشق نمیخواهد !
.
از عنایات این استاد بزرگ و محبت ایشان سپاسگزارم. امیدوارم که لایق این سخنان گوهر نشان بوده باشم
۳. زبان همدلی ، آسمان ها را از آن ما می کند ، زبان ادبیات با تفاوت زبان ها و گویش ها حتی ، وقتی به تبلور آلام انسانی میرسد، مرز ها را برمیدارد و انسان ها را در سایه ی مهر نظم و نثر ، مشی و مشیانه ای دیگرگونه قرار میدهد
از عنایات دوستان و اساتید معظم در اقصی نقاط زیست بوم ادبی جهان ، بخصوص هم قلمان و دلنویسان خطه ی تاجیک سپاسگزارم. چه در اهمیت دادنشان به زبان همدلی ها و چه حمایت های بی دریغ شان در گفتگوی دوستان تمدن هایی که ریشه در مهربانی ها دارند . از دوست فرهیخته ام شاه منصور شاه میرزا شاعر. نویسنده ، فعال فرهنگی و عضو سازمان اکو و از برجسته ترین شخصیت های ادبی تاجیکستان به خاطر این ابراز محبت سپاسگزارم.
